Forum Transportowe

Dyskusje dotyczące branży transportowej

Nie jesteś zalogowany.

Forum Transplace 

#1 2008-07-17 12:43:39

P.K.
Nowicjusz
Z: Trans X Marcin Krynicki
TransId: 14748-4
Posty: 13

Przewoz odpadow "A"

Witam!
Mam pytanie czy na przewoz pozostalosci plastikowych z produkcji resztek z plyt plastikowych oraz zmielonego juz tworzywa potrzebne jest zezwolenie na przewoz odpadow "A" ?

Offline

 

#2 2008-07-17 21:37:48

M.J.
Nowicjusz
Z: Silo-Transpec s.j. Mirosław Jurkiewicz,Ryszard Jurkiewicz
TransId: 5807-1
Posty: 38
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

tak potrzeba zezwolenie.

Offline

 

#3 2008-07-18 13:36:45

E.L.
Forumowicz
Z: PHT Trans-Mil s.c. Janina Lis Stanisław Wojciech
TransId: 19206-2
Posty: 83
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Czy wystarczy miec tablice A, czy trzeba jeszcze o  pozwolenie do jakiegos urzedu wystapic ( do jakiego?)

Offline

 

#4 2008-07-18 16:20:32

P.K.
Nowicjusz
Z: Trans X Marcin Krynicki
TransId: 14748-4
Posty: 13

Re: Przewoz odpadow "A"

Jak to wyglada? Potrzebne jest zezwolenie na firme na auto i na kierowce ?? Czy tylko na firme a na auto tablice? Kierowca musi cos miec? Gdzie to mozna zalatwic?
Dzieki pozdrawiam.

Offline

 

#5 2008-07-19 12:45:48

L.C.
Transportowiec
Z: B.S. Virtus Małgorzata Czarniecka
TransId: 24274-4
Posty: 399
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Patryk Krynicki napisał(a):

Jak to wyglada? Potrzebne jest zezwolenie na firme na auto i na kierowce ?? Czy tylko na firme a na auto tablice? Kierowca musi cos miec? Gdzie to mozna zalatwic?
Dzieki pozdrawiam.

art. 28 ust. 4 ustawy o odpadach (Dz. U. nr 39 z 2007 r. poz. 251 ze zmianami) okresla jak ma wyglądac wniosek o wydanie zezowlenia na transport odpadów. nalezy pamiętać że do znacznej większości odpadów niebezpiecznych ma zastosowanie umowa miedzynarodowa o transporcie drogowym towarów niebezpiecznych (ADR)
wniosek nalezy złożyc do starosty, gdzie znajduje się siedziba firmy, opłata przy składaniu wniosku wynosi 616 zł.


Tajemnica szczęścia ukryta jest w tym, by widzieć wszystkie cuda świata i nigdy nie zapomnieć o dwóch kroplach oliwy na łyżce.
Autor: Paulo Coelho

Offline

 

#6 2008-07-30 17:50:20

K.S.
Forumowicz
Z: Spectrans Krzysztof Skołd
TransId: 22986-1
Posty: 218

Re: Przewoz odpadow "A"

Jest  jeszcze  taka  opcja ,że  firma  , która   nadaje panu  ładunek  ma  w  swoim  zezwoleniu  ,że   transport  odpadów    może  odbywać  sie  samochodami  podnajętymi - odpowiednio oznaczonymi  ,ale  to  jest  opcja  tylko  na  kraj , i  zależna  jest  od  kodu - jakim  jest  oznaczony   odpad ,

Offline

 

#7 2008-07-31 07:59:42

M.O.
Forumowicz
Z: PKS S.A. /o. Gliwice
TransId: 2373-6
Posty: 247
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Zezwolenie jest na firmę, jednakże w starostwie należy podać nr rejestracyjne pojazdów własnych.
Zezwolenie uzyskuje się bardzo łatwo. Tylko wniosek i i po 3 tyg. do odbioru.
Oczywiście warto zaznaczyc opcję że można przewozić taborem podnajętym.
Takie zezwolenie kierowca musi mieć przy sobie.  Brak zezwolenia to koszt 6 tyś zł

Offline

 

#8 2008-07-31 09:04:28

P.R.
Transportowiec
Z: PW Krystbut Krystian Kuźnicki
TransId: 15063-8
Posty: 310

Re: Przewoz odpadow "A"

w Szwajcarii wystarczy oznaczenie"A"

Offline

 

#9 2008-08-09 11:41:49

P.K.
Nowicjusz
Z: Trans X Marcin Krynicki
TransId: 14748-4
Posty: 13

Re: Przewoz odpadow "A"

A jak to wyglada w Niemczech??

Marcin Ojcowicz napisał(a):

Zezwolenie jest na firmę, jednakże w starostwie należy podać nr rejestracyjne pojazdów własnych.
Zezwolenie uzyskuje się bardzo łatwo. Tylko wniosek i i po 3 tyg. do odbioru.
Oczywiście warto zaznaczyc opcję że można przewozić taborem podnajętym.
Takie zezwolenie kierowca musi mieć przy sobie.  Brak zezwolenia to koszt 6 tyś zł

3 tyg to na kraj a na miedznarodowke podobno duzo wiecej i jeszcze podobno trzeba podac dokladnie jaki odpad bedzie sie wozic
czy tak naprawde jest?? Przeciez ja nie wiem dokladnie co bede wozil, poprostu potrzebuje takie zezwolenie a baba w starostwie mi mowi ze na pare odpadow  sie nie da

Offline

 

#10 2008-08-09 12:45:49

Z.R.
rosomak
Z: Ren-Trans Logistic Sp. z o.o.
TransId: 21376-5
Posty: 8411
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Patryk Krynicki napisał(a):

A jak to wyglada w Niemczech??

Marcin Ojcowicz napisał(a):

Zezwolenie jest na firmę, jednakże w starostwie należy podać nr rejestracyjne pojazdów własnych.
Zezwolenie uzyskuje się bardzo łatwo. Tylko wniosek i i po 3 tyg. do odbioru.
Oczywiście warto zaznaczyc opcję że można przewozić taborem podnajętym.
Takie zezwolenie kierowca musi mieć przy sobie.  Brak zezwolenia to koszt 6 tyś zł

3 tyg to na kraj a na miedznarodowke podobno duzo wiecej i jeszcze podobno trzeba podac dokladnie jaki odpad bedzie sie wozic
czy tak naprawde jest?? Przeciez ja nie wiem dokladnie co bede wozil, poprostu potrzebuje takie zezwolenie a baba w starostwie mi mowi ze na pare odpadow  sie nie da

Nie da sie z prostego powodu. Mianowicie wożąc odpady wszekiego rodzaju czyli np. odpady zielone musi Pan przedstawic umowę z kompostownią. Gruz to umowa z firmą recyklingową kruszywa itd itp.... Boją sie żeby tego syfu do lasu nie wywozić..... Kolejna sprawa to pełna kontrola. Ile np kontenerów Pan dostarczył, ich waga bądź objętość. Tu chodzi o ciężką kasę na dotacje środowiskowe

Ostatnio edytowane przez 21376-5 (2008-08-09 12:48:40)


Są sprawy które dzielą inteligentne społeczeństwo na dwie grupy idiotów, a mleko ma najszybszy transport bo inaczej się zsiada.

Offline

 

#11 2008-08-09 12:57:11

E.S.
Homo Spediteur
Z: Międzynarodowy Transport Drogowy Szewczyk Eugeniusz
TransId: 121421-1
Posty: 2694

Re: Przewoz odpadow "A"

Patryk Krynicki napisał(a):

A jak to wyglada w Niemczech??

Marcin Ojcowicz napisał(a):

Zezwolenie jest na firmę, jednakże w starostwie należy podać nr rejestracyjne pojazdów własnych.
Zezwolenie uzyskuje się bardzo łatwo. Tylko wniosek i i po 3 tyg. do odbioru.
Oczywiście warto zaznaczyc opcję że można przewozić taborem podnajętym.
Takie zezwolenie kierowca musi mieć przy sobie.  Brak zezwolenia to koszt 6 tyś zł

3 tyg to na kraj a na miedznarodowke podobno duzo wiecej i jeszcze podobno trzeba podac dokladnie jaki odpad bedzie sie wozic
czy tak naprawde jest?? Przeciez ja nie wiem dokladnie co bede wozil, poprostu potrzebuje takie zezwolenie a baba w starostwie mi mowi ze na pare odpadow  sie nie da

Trzeba będzie w takim razie przeprosić "babę w starostwie". smile Choćby zaocznie..

Offline

 

#12 2008-08-09 14:21:59

Z.R.
rosomak
Z: Ren-Trans Logistic Sp. z o.o.
TransId: 21376-5
Posty: 8411
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Eugeniusz Szewczyk napisał(a):

Patryk Krynicki napisał(a):

A jak to wyglada w Niemczech??

Marcin Ojcowicz napisał(a):

Zezwolenie jest na firmę, jednakże w starostwie należy podać nr rejestracyjne pojazdów własnych.
Zezwolenie uzyskuje się bardzo łatwo. Tylko wniosek i i po 3 tyg. do odbioru.
Oczywiście warto zaznaczyc opcję że można przewozić taborem podnajętym.
Takie zezwolenie kierowca musi mieć przy sobie.  Brak zezwolenia to koszt 6 tyś zł

3 tyg to na kraj a na miedznarodowke podobno duzo wiecej i jeszcze podobno trzeba podac dokladnie jaki odpad bedzie sie wozic
czy tak naprawde jest?? Przeciez ja nie wiem dokladnie co bede wozil, poprostu potrzebuje takie zezwolenie a baba w starostwie mi mowi ze na pare odpadow  sie nie da

Trzeba będzie w takim razie przeprosić "babę w starostwie". smile Choćby zaocznie..

Baba w starostwie pragnie widac kolacji ze sniadaniem smile Niekoniecznie zaocznie i nie na raty... no chyba że przerwy nie będa trwały dłużej niż 15 minut smile A tak na poważnie to patrz mój post z godz. 12:45

Ostatnio edytowane przez 21376-5 (2008-08-09 14:22:50)


Są sprawy które dzielą inteligentne społeczeństwo na dwie grupy idiotów, a mleko ma najszybszy transport bo inaczej się zsiada.

Offline

 

#13 2008-10-15 22:55:24

D.G.
Nowicjusz
Z: PUT Dan-Trans Daniel Grochowski /o. Szczyrk
TransId: 24861-4
Posty: 49
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Witam Panowie
W kraju do Starostwo - ok
A co z zezwoleniami na Niemcy ? wie ktoś ???

I jescze jedno , jak będę miał zezwolenie z opcją " dotyczy również podnajętych przewożników" to co ? jak przezazać takie zewolenie takiemu przewoźnikowi , ksero ?? czy jest jakiś inny dokument potwierdzający taki fakt ?

Gdzie można dopytać o te Niemcy ( znam kody odpadów)

Offline

 

#14 2008-10-15 23:27:06

L.C.
Forumowicz
Z: B.S.Virtus Sp. z o.o. Sp.k.
TransId: 208310-1
Posty: 125
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Nowe regulacje prawne w zakresie odpadów na tle dyrektyw Unii Europejskiej

Bolesław Maksymowicz
Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Ekologii Miast OBREM w Łodzi

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH I SPECJALNYCH I ICH IMPLEMENTACJA DO PRAWA KRAJOWEGO, TRANSGRANICZNY OBRÓT ODPADAMI

  1. ODPADY NIEBEZPIECZNE I TRANSGRANICZNY OBRÓT ODPADAMI W PRZEPISACH UNII EUROPEJSKIEJ

1.1. Przepisy źródłowe

Dyrektywy, rozporządzenia, decyzje i rezolucje, które zdaniem autora mają wpływ[1] na kształtowanie przepisów prawnych krajów członkowskich Unii Europejskiej w zakresie gospodarowania odpadami niebezpiecznymi:
w zakresie wymagań ogólnych:
Dyrektywa Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów - dalej dyrektywa ramowa - znowelizowana i rozszerzona przez Dyrektywę Rady 91/156/EEC, Dyrektywę Rady 91/692/WE, Decyzję Komisji 94/3/WE (tzw. Europejski Katalog Odpadów, oraz Decyzję Komisji 96/350/WE;
Decyzja Komisji 76/431/EWG ustanawiająca Komitet Gospodarki Odpadami;
Dyrektywa Rady 91/689/WE w sprawie odpadów niebezpiecznych, znowelizowana przez: Dyrektywę Rady 94/31/EWG oraz rozszerzona Decyzją Rady 94/904 ustanawiająca listę odpadów niebezpiecznych zgodnie z art.1 ust. 4 Dyrektywy 91/689/EWG;
Rezolucja Rady z 24 lutego 1997 r. w sprawie strategii Wspólnoty w gospodarowaniu odpadami;
w zakresie spalania odpadów - Dyrektywa Parlamentu i Rady 2000/76/WE z grudnia 2001 r. w sprawie spalania odpadów;
w zakresie składowania i składowisk odpadów - Dyrektywa Rady 1999/31/WE w sprawie składowisk odpadów;
w zakresie szczególnym dotyczącym:
olejów przepracowanych - Dyrektywa Rady 75/439/EWG w sprawie usuwania olejów odpadowych znowelizowaną dyrektywą Rady 87/101/EWG oraz Dyrektywą Rady 91/692/EWG,
odpadów PCB i PCT - Dyrektywa Rady 96/59/WE w sprawie usuwania polichlorowanych bifenyli (PCB) i polichlorowanych trifenyli (PCT),
odpadowych baterii i akumulatorów - Dyrektywa Rady 91/157/EWG w sprawie baterii i akumulatorów zawierających szkodliwe substancje znowelizowana Dyrektywą Komisji 98/101/WE oraz Dyrektywa Komisji 93/86/EWG dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę 91/157/EWG,
Decyzja Komisji 1999/177/WE ustanawiającą warunki naruszenia dla plastykowych klatek i palet w odniesieniu do poziomów stężenia metali ciężkich ustanowionych dyrektywą Parlamentu i Rady Europejskiego 94/62/WE.

2. TRANSGRANICZNY OBRÓT ODPADAMI W PRZEPISACH UNII EUROPEJSKIEJ

2.1. Przepisy źródłowe
Decyzja Rady 97/640/WE o uznaniu w imieniu Wspólnoty, poprawki do konwencji o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, jak postanowiono w decyzji III/1 Konferencji Państw - Stron Konwencji,
Rozporządzenie Rady 259/93/EWG w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów znowelizowane: Decyzją Komisji 94/721/WE, Decyzją Komisji 96/660/WE, Rozporządzeniem Rady 97/120/WE, Decyzją Komisji 98/368/WE oraz Rozporządzeniem Komisji 98/2408/WE,
Decyzja Rady 94/575/WE określająca procedurę kontrolną według rozporządzenia Rady nr 259/93/EWG dla transportu odpadów do niektórych krajów nie będących członkami OECD,
Rozporządzenie Rady 1420/1999/WE ustanawiające wspólne zasady i procedury stosowane do przesyłania niektórych rodzajów odpadów do niektórych krajów nie będących członkami OECD,
Rozporządzenie Komisji 1547/1999/WE określające procedury kontrolne według rozporządzenia Rady 259/93/EWG stosowane do przesyłania niektórych rodzajów odpadów do niektórych krajów, do których nie ma zastosowania Decyzja OECD C(92)39 final.

3. IMPLEMENTACJA PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ DO PRZEPISÓW KRAJOWYCH W ZAKRESIE ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH

3.1. Przepisy źródłowe
Ustawy:
z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627) - dalej Prawo ochrony środowiska;
z dnia 27 kwietnia 2001 r. - o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 - dalej ustawa o odpadach.
Rozporządzenia:
Ministra Gospodarki z dnia 21 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad usuwania, wykorzystywania i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych (Dz.U. Nr 145, poz. 942; zmiana: Dz.U. z 2001 r. Nr 22, poz. 251);
Ministra Środowiska z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie wprowadzania do powietrza substancji zanieczyszczających z procesów technologicznych i operacji technicznych (Dz.U. Nr 87, poz. 957);
Ministra Środowiska z dnia ......2001 r. w sprawie katalogu odpadów (projekt z sierpnia 2001 r.[2]);
Ministra Środowiska z dnia ....... 2001 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska (projekt z sierpnia 2001 r.[3]);
Ministra Gospodarki z dnia ...... 2001 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów (projekt z września 2001 r.[4])
Ministra Środowiska z dnia ... 2001 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie gospodarowania odpadami (projekt z sierpnia 2001 r.[5]).

3.2. Definicje nowych pojęć

Ustawa o odpadach wprowadza (art. 3) m.in. następujące definicje:
odpady komunalne - odpady powstające w gospodarstwach domowych, a także odpady nie zawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych.
składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane jako recykling organiczny;
unieszkodliwianie odpadów - to poddanie odpadów procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych określonym w załączniku nr 6 do ustawy o odpadach w celu doprowadzenia ich do stanu, który nie stwarza zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska.

Art. 3 Prawa ochrony środowiska wprowadza definicje m.in. następujących pojęć:

3.3. Nowe klasyfikacje

Nowe przepisy wprowadzają następujące klasyfikacje istotne dla prowadzenia gospodarki odpadami w gminie[6]:

Kategorie lub rodzaje odpadów niebezpiecznych - wymienione według ich charakteru lub działalności, wskutek której powstały (zał. nr 2 do ustawy o odpadach).

Tab. 1 Ozn.    Kategorie lub rodzaje odpadów niebezpiecznych
Lista A. Odpady wykazujące którąkolwiek z właściwości wyszczególnionych w załączniku nr 4 i które składają się z:
1    odpadów medycznych i weterynaryjnych,
2    środków farmaceutycznych, leków i związków stosowanych w medycynie lub w weterynarii,
3    środków do impregnacji lub konserwacji drewna,
4    biocydów i środków fitofarmaceutycznych,
5    pozostałości substancji stosowanych jako rozpuszczalniki,
6    halogenowanych substancji organicznych nie stosowanych jako rozpuszczalniki, z wyjątkiem obojętnych materiałów spolimeryzowanych,
7    soli hartowniczych zawierających cyjanki,
8    olejów mineralnych i substancji oleistych (np. z obróbki metali),
9    emulsji, mieszanin: olej-woda, węglowodór-woda,
10    substancji zawierających PCB (np. dielektryki itp.),
11    materiałów smolistych powstających wskutek rafinacji, destylacji lub jakiejkolwiek obróbki pirolitycznej (np. pozostałości podestylacyjne itp.),
12    tuszów, barwników, pigmentów, farb, lakierów lub pokostów,
13    żywic, lateksu, plastyfikatorów, klejów lub spoiw,
14    substancji powstających w wyniku prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są nowe, i których oddziaływanie na człowieka lub środowisko jest nieznane (np. pozostałości laboratoryjne itp.),
15    środków pirotechnicznych i innych materiałów wybuchowych,
16    chemikaliów stosowanych w przemyśle fotograficznym lub do obróbki zdjęć (np. do wywoływania),
17    wszelkich substancji lub przedmiotów zanieczyszczonych dowolną pochodną polichlorowanego dibenzofuranu,
18    wszelkich substancji lub przedmiotów zanieczyszczonych dowolną pochodną polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny.
Lista B. Odpady, które zawierają którykolwiek ze składników wyliczonych w zał. nr 3 i mają którekolwiek z właściwości wyliczonych w załączniku nr 4, i składają się z:
19    mydeł, tłuszczów lub wosków pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego,
20    niehalogenowanych substancji organicznych nie stosowanych jako rozpuszczalniki,
21    nieorganicznych substancji nie zawierających metali lub związków metali,
22    popiołów lub żużli,
>23    gleby i ziemi, w tym urobku z pogłębiania,
24    soli hartowniczych nie zawierających cyjanków,
>25    pyłów lub proszków metalicznych,
26    zużytych materiałów katalitycznych,
27    cieczy lub szlamów zawierających metale lub związki metali,
28    pozostałości z operacji usuwania zanieczyszczeń (np. pyły z filtrów), z wyjątkiem (29), (30) i (33),
29    szlamów z płuczek,
30>    szlamów z zakładów uzdatniania wody,
31    pozostałości z dekarbonizacji,
32    pozostałości z kolumn jonowymiennych,
33    osadów ściekowych, nie poddanych unieszkodliwieniu lub nie nadających się do zastosowania w rolnictwie,
34    osadów z czyszczenia zbiorników lub urządzeń,
35    urządzeń zanieczyszczonych,
36    pojemników zanieczyszczonych po produktach, które zawierały jeden lub więcej składników wymienionych w załączniku nr 3 (np. opakowania, butle gazowe itp.),
37    baterii, akumulatorów i innych ogniw elektrycznych,
38    klejów roślinnych,
39    substancji lub przedmiotów pochodzących z selektywnej zbiórki odpadów z gospodarstw domowych,
40    innych odpadów.


2. Składniki kwalifikujące odpady do niebezpiecznych (Zał. nr 3 do ustawy o odpadach).

Tab. 2 Ozn.    Składniki kwalifikujące odpady do niebezpiecznych
C1    beryl, związki berylu,
C2    związki wanadu,
C3    związki chromu (VI),
C4    związki kobaltu,
C5    związki niklu,
C6    związki miedzi,
C7    związki cynku,
C8    arsen, związki arsenu,
C9    selen, związki selenu,
C10    związki srebra,
C11    kadm, związki kadmu,
C12    związki cyny,
C13    antymon, związki antymonu,
C14    tellur, związki telluru,
C15    związki baru z wyjątkiem siarczanu baru,
C16    rtęć, związki rtęci,
C17    tal, związki talu,
C18    ołów, związki ołowiu,
C19    siarczki nieorganiczne,
C20    nieorganiczne związki fluoru, z wyjątkiem fluorku wapnia,
C21    cyjanki nieorganiczne,
C22    następujące metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w postaci niezwiązanej,
C23    kwaśne roztwory lub kwasy w postaci stałej,
C24    roztwory zasadowe i zasady w postaci stałej,
C25    azbest (pył i włókna),
C26    fosfor, związki fosforu, z wyjątkiem fosforanów mineralnych,
C27    karbonylki metali,
C28    nadtlenki,
C29    chlorany,
C30    nadchlorany,
C31    azydki,
C32    PCB,
C33    farmaceutyki oraz związki stosowane w medycynie lub w weterynarii,
C34    biocydy i substancje fitofarmaceutyczne (np. pestycydy),
C35    substancje zakaźne,
C36    kreozoty,
C37    izocyjaniany, tiocyjaniany,
C38    cyjanki organiczne (np. nitryle),
C39    fenole, związki fenolowe,
C40    halogenowane rozpuszczalniki,
C41    rozpuszczalniki organiczne, z wyjątkiem rozpuszczalników halogenowanych,
C42    związki halogenoorganiczne, z wyjątkiem obojętnych materiałów spolimeryzowanych i innych substancji, o których mowa w niniejszym załączniku,
C43    aromatyczne, policykliczne i heterocykliczne związki organiczne,
C44    aminy alifatyczne,
C45    aminy aromatyczne,
C46    etery,
C47    substancje o właściwościach wybuchowych, z wyjątkiem substancji wyszczególnionych w innych punktach niniejszego załącznika,
C48    organiczne związki siarki,
C49    jakąkolwiek pochodną polichlorowanego dibenzofuranu,
C50    jakąkolwiek pochodną polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny,
C51    węglowodory i ich związki z tlenem, azotem lub siarką nie uwzględnione w inny sposób w niniejszym załączniku.


3. Właściwości odpadów, które powodują, że odpady są niebezpieczne (zał. nr 4 do ustawy o odpadach)

Tab. 3 Ozn.    Właściwości odpadów, które powodują, że odpady są niebezpieczne
H1    wybuchowe: substancje, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia, lub które są bardziej wrażliwe na wstrząs lub tarcie niż dinitrobenzen,
H2    utleniające: substancje, które wykazują silnie egzotermiczne reakcje podczas kontaktu z innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi,
H3-A    wysoce łatwopalne:
    1) ciekłe substancje mające temperaturę zapłonu poniżej 21°C (w tym nadzwyczaj łatwopalne ciecze),
    2) substancje, które mogą rozgrzać się, a w efekcie zapalić się w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dostarczenia energii,
    3) stałe substancje, które mogą się łatwo zapalić po krótkim kontakcie ze źródłem zapłonu i które palą się nadal lub tlą po usunięciu źródła zapłonu,
    4) gazowe substancje, które są łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnieniem,
    5) substancje, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilościach,
H3-B    łatwopalne: ciekłe substancje mające temperaturę zapłonu równą lub wyższą niż 21°C i niższą lub równą 55°C,
H4    drażniące: substancje nie żrące, które poprzez krótki, długotrwały lub powtarzający się kontakt ze skórą lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny,
H5    szkodliwe: substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę mogą spowodować ograniczone zagrożenie dla zdrowia,
H6    toksyczne: substancje (w tym wysoce toksyczne substancje i preparaty), które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę mogą spowodować poważne, ostre lub chroniczne zagrożenie zdrowia, a nawet śmierć,
H7    rakotwórcze: substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę mogą wywoływać raka lub też zwiększyć częstotliwość jego występowania,
H8    żrące: substancje, które w zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie,
H9    zakaźne: substancje zawierające żywe mikroorganizmy lub ich toksyny, o których wiadomo, lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że powodują choroby człowieka lub innych żywych organizmów,
H10    działające szkodliwie na rozrodczość: substancje, które jeśli są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową lub jeśli wnikają przez skórę mogą wywołać niedziedziczne wrodzone deformacje lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania,
H11    mutagenne: substancje, które jeśli są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową, lub jeśli wnikają przez skórę mogą wywołać dziedziczne defekty genetyczne lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania,
H12    substancje, które w wyniku kontaktu z wodą, powietrzem lub kwasem uwalniają toksyczne lub wysoce toksyczne gazy,
H13    substancje, które po zakończeniu procesu unieszkodliwiania, mogą w dowolny sposób, wydzielić inną substancję, np. w formie odcieku, która posiada jakąkolwiek spośród cech wymienionych powyżej,
H14    ekotoksyczne: substancje, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla jednego lub więcej elementów środowiska.


Jeżeli odpady posiadają chociażby jedną z cech wymienionych poniżej w pkt. a) -l) uznaje się je za posiadające właściwości wymienione w punktach od H3 do H8 (tzn. są one odpadami niebezpiecznymi):
charakteryzują się temperaturą zapłonu do 55oC,
zawierają jedną lub więcej substancji określonych w odrębnych przepisach jako wysoce toksyczne o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 0,1%,
zawierają jedną lub więcej substancji określonych w odrębnych przepisach jako toksyczne o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 3%,
zawierają jedną lub więcej substancji określonych w odrębnych przepisach jako szkodliwe o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 25%,
zawierają jedną lub więcej substancji żrących określonych w odrębnych przepisach jako R35 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 1%,
zawierają jedną lub więcej substancji żrących określonych w odrębnych przepisach jako R34 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 5%,
zawierają jedną lub więcej substancji drażniących określonych w odrębnych przepisach jako R41 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 10%,
zawierają jedną lub więcej substancji drażniących określonych w odrębnych przepisach jako R36, R37, R38 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 20%,
zawierają jedną lub więcej substancji określonych w odrębnych przepisach jako rakotwórcze (kategorie 1 lub 2) o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 0,1%,
zawierają jedną lub więcej substancji działających szkodliwie na rozrodczość (kategorie 1 lub 2) określonych w odrębnych przepisach jako R60, R61 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 0,5%,
zawierają jedną lub więcej substancji działających szkodliwie na rozrodczość (kategoria 3) określonych w odrębnych przepisach jako R62, R63 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 5%,
zawierają jedną lub więcej substancji mutagennych (kategorie 1 i 2),
określonych w odrębnych przepisach jako R46 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 0,1%,
zawierają jedną lub więcej substancji mutagennych (kategoria 3) określonych w odrębnych przepisach jako R40 o łącznym ich stężeniu równym lub wyższym od 1%.

4. Procesy unieszkodliwiania odpadów (zał. nr 6 do ustawy o odpadach):

Tab. 4
Ozn.    Procesy unieszkodliwiania odpadów
D1    Składowanie na składowiskach odpadów obojętnych
D2    Obróbka w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi)
D3    Składowanie poprzez głębokie wtryskiwanie (np. wtryskiwanie odpadów, które można pompować)
D4    Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów na poletkach osadowych lub lagunach)
D5    Składowanie na składowiskach odpadów niebezpiecznych lub na składowiskach odpadów innych niż niebezpieczne
D6    Odprowadzanie do wód z wyjątkiem mórz *
D7    Lokowanie (zatapianie) na dnie mórz
D8    Obróbka biologiczna nie wymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają odpady, unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D12 (np. fermentacja)
D9    Obróbka fizyczno-chemiczna nie wymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają odpady, unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D12 (np. parowanie, suszenie, strącanie)
D10    Termiczne przekształcanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na lądzie
D11    Termiczne przekształcanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na morzu
D12    Składowanie odpadów w pojemnikach w ziemi (np. w kopalni)
D13    Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D12
D14    Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D13
D15    Magazynowanie w czasie któregokolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D14 (z wyjątkiem tymczasowego magazynowania w czasie zbiórki w miejscu, gdzie odpady są wytwarzane)

* - Odprowadzanie do wód z wyjątkiem mórz w całości objęte jest zakazem.

5. Typy składowisk odpadów (art. 50 ust. 1 w ustawie o odpadach)

Tab. 5.
Lp.   
Typy składowisk
1.    składowisko odpadów niebezpiecznych,
2.    składowisko odpadów obojętnych,
3.    składowisko odpadów innych, niż niebezpieczne i obojętne


6. Katalog odpadów (zał. nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia ........ 2001 r. w sprawie katalogu odpadów - projekt z sierpnia 2001 r) - wybrany fragment katalogu dotyczy grupy 20.

Tab. 6 Kod 1)    Grupy, podgrupy i rodzaje odpadów

20    Odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie
20 01    Odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie
20 01 01    Papier i tektura
20 01 02    Szkło
20 01 08    Odpady kuchenne ulegające biodegradacji
20 01 10    Odzież
20 01 11    Tekstylia
20 01 13*    Rozpuszczalniki
20 01 14*    Kwasy
20 01 15*    Alkalia
20 01 17*    Odczynniki fotograficzne
20 01 19*    Środki ochrony roślin (np. pestycydy, herbicydy, insektycydy)
20 01 21*    Lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć
20 01 23*    Urządzenia zawierające freony
20 01 25    Oleje i tłuszcze jadalne
20 01 26*    Oleje i tłuszcze inne niż wymienione w 20 01 25
20 01 27*    Farby, tusze, farby drukarskie, kleje, lepiszcza i żywice zawierające substancje niebezpieczne
20 01 28    Farby, tusze, farby drukarskie, kleje, lepiszcza i żywice inne niż wymienione w 20 01 27
20 01 29*    Detergenty zawierające substancje niebezpieczne
20 01 30    Detergenty inne niż wymienione w 20 01 29
20 01 31*    Leki cytotoksyczne i cytostatyczne
20 01 32    Leki inne niż wymienione w 20 01 31
20 01 33*    Baterie i akumulatory łącznie z bateriami i akumulatorami wymienionymi w 16 06 01, 16 06 02 oraz nie sortowane baterie i akumulatory zawierające te baterie
20 01 34    Baterie i akumulatory inne niż wymienione w 20 01 33
20 01 35*    Zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21 i 20 01 23 zawierające niebezpieczne składniki (1)
20 01 36    Zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21, 20 01 23 i 20 02 35
20 01 37*    Drewno zawierające substancje niebezpieczne
20 01 38    Drewno inne niż wymienione w 20 01 37
20 01 39    Tworzywa sztuczne
20 01 40    Metale
20 01 41    Odpady zmiotek wentylacyjnych
20 01 99    Inne nie wymienione frakcje
20 02     Odpady z ogrodów i parków (w tym z cmentarzy)
20 02 01    Odpady ulegające biodegradacji
20 02 02    Gleba i ziemia, w tym kamienie
20 02 03    Inne odpady nie podlegające biodegradacji
20 03    Inne odpady komunalne
20 03 01    Nie segregowane (zmieszane) odpady komunalne
20 03 02    Odpady z targowisk
20 03 02    Odpady z czyszczenia ulic i placów
20 03 04    Szlamy ze zbiorników bezodpływowych służących do gromadzenia nieczystości
20 03 06    Odpady ze studzienek kanalizacyjnych
20 03 07    Odpady wielkogabarytowe
20 03 99    Odpady komunalne nie wymienione w innych podgrupach


Objaśnienia:
1) Dwie pierwsze cyfry oznaczają grupę odpadów wskazującą źródło powstawania odpadów. Oznaczenie grupy
* oznakowanie odpadów niebezpiecznych
(1) Do niebezpiecznych składników z elektrycznych i elektronicznych urządzeń można zaliczyć akumulatory i baterie wymienione w 16 06 i oznaczone jako niebezpieczne, przełączniki rtęciowe, szkło z lamp kineskopowych i inne szkło aktywne, itp.
(2) Do metali przejściowych zalicza się, skand, wanad, mangan, kobalt, miedź, itr, niob, hafn, wolfram, tytan, chrom, żelazo, nikiel, cynk, cyrkon, molibden, tantal. Metale te lub ich związki są niebezpieczne, jeżeli są klasyfikowane jako substancje niebezpieczne. Klasyfikacja substancji niebezpiecznych jest określona w przepisach odrębnych.
(3) Procesy stabilizowania zmieniają niebezpieczne własności składników odpadów, a przez to przekształcają odpady niebezpieczne w inne niż niebezpieczne. Procesy zestalania zmieniają tylko stan fizyczny odpadów poprzez zastosowanie dodatków (np. przekształcają odpady ciekłe w stałe) nie zmieniając chemicznych własności odpadów.
(4) Odpady uważa się za częściowo stabilizowane, jeśli po procesie stabilizowania składniki niebezpieczne, które nie zmieniły się całkowicie w składniki bezpieczne, można uwalniać do środowiska w krótkim, średnim lub długim horyzoncie czasowym

Załącznik nr 2 do rozporządzenia określa sposób, w jaki należy klasyfikować odpady:
Wymienione w katalogu substancje lub przedmioty są uznawane za odpady lub za odpady niebezpieczne, jeżeli spełniają definicję odpadów lub odpadów niebezpiecznych określona odpowiednio w art. 3 ust. 1 lub art. 3 ust. 3 ustawy o odpadach.
Odpady należy klasyfikować według źródła pochodzenia w grupach 01 do 12 lub 17 do 20, przypisując im odpowiedni kod sześciocyfrowy określający rodzaj odpady (wyłączając kody kończące się 99). 1) 2)
W przypadku nie odnalezienia odpowiedniej pozycji w grupach 01 do 12 lub 17 do 20, odpady należy klasyfikować w grupach 13, 14 i 15.
Jeżeli wciąż nie odnaleziono odpowiedniego kodu, odpady należy klasyfikować w grupie 16 - zawierającej odpady nie ujęte w innych grupach.
Jeżeli wciąż nie odnaleziono odpowiedniego kodu w grupie 16, odpady należy klasyfikować w grupie według źródła wytwarzania, przypisując im kod kończący się na 99 (inne nie wymienione odpady).
1) Specyficzne gałęzie przemysłu będą musiały klasyfikować odpady powstające w wyniku prowadzonej przez nie działalności w kilku grupach. Na przykład producent samochodów znajdzie swoje odpady w grupie 12 (odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych), 11 (odpady z hydrometalurgii metali nieżelaznych) i w 08 (odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich) w zależności od etapu produkcji.
2) Odpady opakowaniowe będące odpadami komunalnymi, jeśli są zbierane selektywnie lub występują jako zmieszane odpady opakowaniowe, powinny być klasyfikowane w podgrupie 15 01, a nie w 20 01.

7. Jednostkowe stawki opłat za umieszczenie na składowisku wybrane dla grupy 20, która do tej pory nie była obarczona takimi opłatami (zał. nr 6 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia ........... 2001 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska - projekt z sierpnia 2001 r)

Tab. 7. Kod    Grupy, podgrupy i rodzaje odpadów    Stawka jednostk.

zł/Mg

20    Odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie
20 01    Odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie
20 01 01    Papier i tektura    25,00
20 01 02    Szkło    16,80
20 01 08    Odpady kuchenne ulegające biodegradacji    16,80
20 01 10    Odzież    16,80
20 01 11    Tekstylia    16,80
20 01 13*    Rozpuszczalniki    141,20
20 01 14*    Kwasy    53,80
20 01 15*    Alkalia    53,80
20 01 17*    Odczynniki fotograficzne    53,80
20 01 19*    Środki ochrony roślin (np. pestycydy, herbicydy, insektycydy)    141,20
20 01 21*    Lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć    141,20
20 01 23*    Urządzenia zawierające freony    141,20
20 01 25    Oleje i tłuszcze jadalne    16,80
20 01 26*    Oleje i tłuszcze inne niż wymienione w 20 01 25    53,80(+/-)
20 01 27*    Farby, tusze, farby drukarskie, kleje, lepiszcza i żywice zawierające substancje niebezpieczne    53,80(+/-)
20 01 28    Farby, tusze, farby drukarskie, kleje, lepiszcza i żywice inne niż wymienione w 20 01 27    16,80
20 01 29*    Detergenty zawierające substancje niebezpieczne    53,80
20 01 30    Detergenty inne niż wymienione w 20 01 29    16,80
20 01 31*    Leki cytotoksyczne i cytostatyczne    141,20
20 01 32    Leki inne niż wymienione w 20 01 31    53,80
20 01 33*    Baterie i akumulatory łącznie z bateriami i akumulatorami wymienionymi w 16 06 01, 16 06 02 oraz nie sortowane baterie i akumulatory zawierające te baterie     200,00
20 01 34    Baterie i akumulatory inne niż wymienione w 20 01 33    16,80
20 01 35*    Zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21 i 20 01 23 zawierające niebezpieczne składniki (1)    141,20
20 01 36    Zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21, 20 01 23 i 20 02 35    16,80
20 01 37*    Drewno zawierające substancje niebezpieczne    53,80
20 01 38    Drewno inne niż wymienione w 20 01 37    16,80
20 01 39    Tworzywa sztuczne    16,80
20 01 40    Metale    16,80
20 01 41    Odpady zmiotek wentylacyjnych    16,80
20 01 99    Inne nie wymienione frakcje    53,80
20 02     Odpady z ogrodów i parków (w tym z cmentarzy)   
20 02 01    Odpady ulegające biodegradacji    10,80
20 02 02    Gleba i ziemia, w tym kamienie    10,80
20 02 03    Inne odpady nie podlegające biodegradacji    10,80
20 03    Inne odpady komunalne   
20 03 01    Nie segregowane (zmieszane) odpady komunalne    53,80
20 03 02    Odpady z targowisk    53,80
20 03 02    Odpady z czyszczenia ulic i placów    16,80
20 03 04    Szlamy ze zbiorników bezodpływowych służących do gromadzenia nieczystości     16,80
20 03 06    Odpady ze studzienek kanalizacyjnych    16,80
20 03 07    Odpady wielkogabarytowe    16,80
20 03 99    Odpady komunalne nie wymienione w innych podgrupach    53,80


Objaśnienia:
(-) stawki opłat dla obliczenia stawek opłat podwyższonych za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym (zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy o odpadach obowiązuje zakaz ich składowania),
(+/-) stawki opłat za składowanie odpadów stałych, dla odpadów ciekłych podano stawki w celu obliczenia stawek podwyższonych za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym (zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy o odpadach obowiązuje zakaz ich składowania),
1) Opłatę za składowanie na składowisku odpadów zawierających wodę oblicza się mnożąc całkowitą masę odpadu zawierającego wodę przez stawkę jednostkową obliczona wg wzoru:

Q = (100 - W) * 0,01 * n * q

w którym:
Q jednostkowa stawka opłaty za umieszczenie na składowisku odpadu zawierającego wodę w zł/Mg,
W zawartość wody w odpadzie w %,
q jednostkowa stawka opłaty określona w powyższej tabeli w zł/Mg,
n współczynnik, którego wartość zależy od zawartości wody w odpadzie.
Procentowa zawartość wody w odpadzie W    Współczynnik n
W poniżej 40    0,8
40 Ł W < 50    0,9
50 Ł W < 60    1,0
60 Ł W < 70    1,1
70 Ł W < 75    1,2
75 Ł W < 80    1,4
80 Ł W < 84    1,6
84 Ł W < 88    1,8
88 Ł W < 92    2,0
92 Ł W < 95    2,4
95 Ł W < 97    2,8
97 Ł W < 98    3,3
98 Ł W < 99    4,0
99 Ł W < 99,5    5,0
W powyżej 99,5    10,0


* oznakowanie odpadów niebezpiecznych
(1) Do niebezpiecznych składników z elektrycznych i elektronicznych urządzeń można zaliczyć akumulatory i baterie wymienione w 16 06 i oznaczone jako niebezpieczne, przełączniki rtęciowe, szkło z lamp kineskopowych i inne szkło aktywne, itp.
(2) Do metali przejściowych zalicza się, skand, wanad, mangan, kobalt, miedź, itr, niob, hafn, wolfram, tytan, chrom, żelazo, nikiel, cynk, cyrkon, molibden, tantal. Metale te lub ich związki są niebezpieczne, jeżeli są klasyfikowane jako substancje niebezpieczne. Klasyfikacja substancji niebezpiecznych jest określona w przepisach odrębnych.
(3) Procesy stabilizowania zmieniają niebezpieczne własności składników odpadów, a przez to przekształcają odpady niebezpieczne w inne niż niebezpieczne. Procesy zestalania zmieniają tylko stan fizyczny odpadów poprzez zastosowanie dodatków (np. przekształcają odpady ciekłe w stałe) nie zmieniając chemicznych własności odpadów.
(4) Odpady uważa się za częściowo stabilizowane, jeśli po procesie stabilizowania składniki niebezpieczne, które nie zmieniły się całkowicie w składniki bezpieczne, można uwalniać do środowiska w krótkim, średnim lub długim horyzoncie czasowym

3.4. Zasady gospodarowania odpadami niebezpiecznymi

3.4.1. Zasady ogólne

Ustawa o odpadach:

1) Zakazuje:
postępowania z odpadami w sposób sprzeczny z przepisami ustawy oraz przepisami o ochronie środowiska (art. 8),
mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne.

2) Nakazuje:
podmiotowi podejmującemu działania powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów - planowanie, projektowanie i prowadzenie tych działań w sposób (art. 5):
zapobiegający powstawaniu odpadów lub ograniczający ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie na środowisko przy wytwarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich użytkowania,
zapewniający zgodny z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli nie udało się zapobiec ich powstaniu,
zapewniający zgodne z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie odpadów, których powstaniu nie udało się zapobiec, lub których nie udało się poddać odzyskowi;
wytwórcy odpadów - stosowanie takich sposobów produkcji lub form usług oraz surowców i materiałów, które zapobiegają powstawaniu odpadów lub pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie ich ilość, a także ograniczają negatywne oddziaływanie na środowisko lub zagrożenie życia lub zdrowia ludzi (art. 6);
posiadaczowi odpadów:
postępowania z odpadami w sposób zgodny z zasadami gospodarowania odpadami, wymaganiami ochrony środowiska oraz planami gospodarki odpadami (art. 7 ust. 1),
poddania odpadów w pierwszej kolejności odzyskowi, a jeżeli z przyczyn technologicznych jest on niemożliwy lub nie jest uzasadniony z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych, do unieszkodliwienia tych odpadów w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska oraz planami gospodarki odpadami (art. 7 ust. 2);
unieszkodliwianie odpadów, których nie udało się poddać odzyskowi, w taki sposób, aby składowane były wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w inny sposób było niemożliwe z przyczyn technologicznych lub nieuzasadnione z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych (art. 7 ust. 3);
poddawanie odpadów odzyskowi lub unieszkodliwianiu - w pierwszej kolejności w miejscu ich powstawania (art. 9 ust. 1);
przekazywanie odpadów do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione, uwzględniając przy tym najlepszą dostępną technikę lub technologię, o której mowa w art. 143 Prawa ochrony środowiska, jeżeli odpady te nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione w miejscu ich powstawania (art. 9 ust. 2);
zbierane odpadów w sposób selektywny (art. 10);
rozdzielenie odpadów niebezpiecznych w przypadku, gdy uległy zmieszaniu z innymi odpadami, substancjami lub przedmiotami, jeżeliś zostaną spełnione łącznie następujące warunki (art. 11 ust. 3):
w procesie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska,
jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione;
ministrowi właściwemu do spraw transportu - określić, w drodze rozporządzenia:
zakresu i sposobu stosowania przepisów o transporcie materiałów niebezpiecznych do transportu odpadów niebezpiecznych (art. 11 ust. 5):
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
w związku z koniecznością ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko wynikającego z transportowania odpadów niebezpiecznych,
unieszkodliwianie odpadów po uprzednim wysegregowaniu z nich odpadów nadających się do odzysku (art. 12),
odzysk lub unieszkodliwianie odpadów tylko w miejscu wyznaczonym w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym w instalacjach lub urządzeniach, które spełniają określone wymagania (art. 13 ust. 1), z wyjątkiem (art. 13 ust. 2):
odzysku prowadzonego przez posiadaczy odpadów prowadzących za pomocą działań określonych jako R10 w załączniku nr 5 do ustawy o odpadach,
kompostowania prowadzonego przez osoby fizyczne prowadzących na potrzeby własne
eksploatowanie instalacji oraz urządzeń do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów tylko wówczas, gdy (art. 13 ust. 5):
nie zostaną przekroczone standardy emisyjne, określone na podstawie odrębnych przepisów,
pozostałości powstające w wyniku działalności związanej z odzyskiem lub unieszkodliwianiem będą poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane z zachowaniem wymagań określonych w ustawie o odpadach.

3) Dopuszcza mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszanie odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, w celu poprawy bezpieczeństwa procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po zmieszaniu, jeżeli w wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska (art. 11 ust. 2);

4) Umożliwia:
wojewodzie - udzielenie, w drodze decyzji, zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, jeżeli spalanie odpadów ze względów bezpieczeństwa jest niemożliwe w instalacjach lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu; przy czym zezwolenie to powinno określać: miejsce spalania, ilość odpadów, warunki spalania danego rodzaju odpadu oraz czas obowiązywania decyzji;
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska - wydanie decyzji o wstrzymaniu działalności polegającej na odzysku lub unieszkodliwianie odpadów, w razie niedopełnienia przez posiadacza odpadów prowadzącego taką działalność, obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 5 oraz w art. 11, art. 12 i art. 25 ust. 2 ustawy o odpadach przy czym:
posiadacz odpadów pomimo wstrzymania prowadzonej działalności jest obowiązany do usunięcia jej skutków na własny koszt (art. 13 ust. 6),
postępowanie w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności wszczyna się z urzędu (art. 13 ust. 7),
na wniosek posiadacza odpadów - wojewódzki inspektor ochrony środowiska może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzymać działalność związaną z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów (art. 13 ust. 8),
w decyzji, o której mowa wyżej termin wstrzymania działalności określa się uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej wstrzymania;
ministrom właściwym do spraw gospodarki, zdrowia, rolnictwa, administracji publicznej w zakresie swoich kompetencji - określić, w drodze rozporządzeń:
szczegółowy sposób postępowania z niektórymi rodzajami odpadów:
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się potrzebą stworzenia schematów postępowania z tymi odpadami przez ich posiadaczy (art. 7 ust. 4).

3.4.2. Termiczne przekształcanie odpadów niebezpiecznych

Termiczne przekształcanie odpadów, w tym niebezpiecznych, omówione jest w referacie pt. "Nowe regulacje prawne w zakresie spalania odpadów a dyrektywy UE w sprawie spalania odpadów"

3.4.3. Składowanie i magazynowania odpadów

Ustawa o odpadach:

1) Zakazuje:
składowania odpadów:
występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w ilości powyżej 95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów,
o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych,
medycznych i weterynaryjnych,
powstających w wyniku prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie na środowisko jest nieznane,
opon i ich części, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej większej niż 1400 mm,
w śródlądowych wodach powierzchniowych i podziemnych,
w polskich obszarach morskich,
w przypadkach określonych w przepisach odrębnych (art. 55 ust. 1);
rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi substancjami lub przedmiotami w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów (art. 55 ust. 2);
składować odpady inne niż niebezpieczne na składowisku odpadów niebezpiecznych (art. 57).

2) Nakazuje:
ministrowi właściwemu do spraw środowiska - określić, w drodze rozporządzenia:
szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów,
uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne oraz systemy kontroli (art. 50 ust. 2);
zakres, czas, sposób oraz warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów:
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,
kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska a lokalizacją i technicznymi parametrami składowiska odpadów (art. 60),
składować odpady w sposób selektywny (art. 55 ust. 4),
przed umieszczeniem na składowisku poddać odpady procesowi przekształcenia fizycznego, chemicznego lub biologicznego oraz segregacji, w celu ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska lub też ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów (art. 56 ust. 1); nakaz ten nie dotyczy odpadów obojętnych oraz odpadów, w stosunku do których proces przekształcenia fizycznego, chemicznego lub biologicznego nie spowoduje ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska ani ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów (art. 56 ust.2);
wytwórcy odpadów niebezpiecznych - uzyskać zezwolenie starosty na składowanie odpadów niebezpiecznych na wydzielonych częściach innych składowisk odpadów, wydawane w drodze decyzji, po uzgodnieniu z wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta, a w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz morskich portów i przystani również z dyrektorem urzędu morskiego; wymóg uzgodnienia z prezydentem miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu (art. 57 ust. 3);
wytwórcy odpadów niebezpiecznych - dołączyć do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 3, oświadczenie zarządzającego składowiskiem odpadów o możliwości składowania odpadów niebezpiecznych zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 52 oraz jego zgodę na składowanie tych odpadów (art. 57 ust. 4);
na składowiskach odpadów obojętnych składować tylko odpady obojętne (art. 58);
uwzględniać w cenie za przyjęcie odpadów do składowania na składowisko odpadów w szczególności koszty budowy, eksploatacji, zamknięcia, rekultywacji, monitorowania i nadzorowania składowiska odpadów (art. 61).

3) Dopuszcza:
składowanie określonych rodzajów odpadów w sposób nieselektywny (mieszanie), jeżeli w wyniku takiego składowania nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddziaływanie tych odpadów na środowisko (art. 55 ust. 4);
składowanie stałych odpadów niebezpiecznych na wydzielonych częściach składowisk odpadów innych niż niebezpieczne, jeżeli po procesie przekształcenia nie wchodzą w reakcje z innymi odpadami, z wyjątkiem składowisk odpadów obojętnych, jeżeli odcieki z tych odpadów spełniają kryteria przewidziane dla dopuszczenia odpadów innych niż niebezpieczne do składowania na składowiskach odpadów innych niż niebezpieczne (art. 57 ust. 2);
magazynowanie odpadów:
przeznaczonych do odzysku lub unieszkodliwiania, z wyjątkiem składowania, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat (art. 63. ust 3),
przeznaczonych do składowania jedynie w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej jednak niż przez okres 1 roku (art. 63 ust. 4), przy czym:
magazynowanie odpadów może odbywać się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny (art. 63 ust. 1),
miejsce magazynowania odpadów nie wymaga wyznaczenia w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym(art. 63 ust. 2),
okresy magazynowania odpadów liczone są łącznie dla wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów (art. 63 ust. 5).

4) Umożliwia:
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki - określić w drodze rozporządzenia:
kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu (art. 55 ust. 3):
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się właściwościami odpadów
rodzaje odpadów, które mogą być składowane w sposób nieselektywny (art. 45 ust. 5):
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się właściwościami odpadów.

3.4.4. Zasady szczególne

Ustawa o odpadach:

1) Zakazuje:
odzysku PCB (art. 38. ust. 1);
spalania PCB na statkach (art. 38 ust. 6);
mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami niebezpiecznymi, w tym zawierającymi PCB, w czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji przekracza dopuszczalne wartości (art. 39. ust. 5);
zrzutu olejów odpadowych do wód, do gleby lub do ziemi (art. 39 ust. 6);
unieszkodliwianie odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów w sposób polegający na lokowaniu (zatapianiu) na dnie mórz (art. 40 ust. 1),
poddawać odzyskowi określone rodzajów odpadów medycznych i weterynaryjnych (art. 42 ust. 1);
stosowania komunalnych osadów ściekowych (art. 43 ust. 6):
na obszarach parków narodowych i rezerwatów przyrody,
na wewnętrznych terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody,
w pasie gruntu o szerokości 50 m bezpośrednio przylegającego do brzegów jezior i ścieków,
na terenach zalewowych, czasowo podtopionych i bagiennych,
na terenach czasowo zamarzniętych i pokrytych śniegiem,
na gruntach o dużej przepuszczalności, stanowiących w szczególności piaski luźne i słabogliniaste oraz piaski gliniaste lekkie, jeżeliś poziom wód gruntowych znajduje się na głębokości mniejszej niż 1,5 m poniżej powierzchni gruntu,
na gruntach rolnych o spadku przekraczającym 10%,
na obszarach zasilania zbiorników wód podziemnych,
na terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody nie wymienionymi w pkt. 1, jeżeliś osady ściekowe zostały wytworzone poza tymi terenami,
na terenach położonych w odległości mniejszej niż 100 m od ujęcia wody, domu mieszkalnego lub zakładu produkcji żywności,
na gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i warzywa, z wyjątkiem drzew owocowych,
na gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i warzyw, których części jadalne bezpośrednio stykają się z ziemią i są spożywane w stanie surowym - w ciągu 18 miesięcy poprzedzających zbiory i w czasie zbiorów,
na gruntach wykorzystywanych na pastwiska i łąki,
na gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.

2) Nakazuje:
poddawać odzyskowi lub unieszkodliwianiu odpady zawierające PCB tylko po usunięciu z tych odpadów PCB, przy czym jeżeli usunięcie PCB z odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwienia odpadu zawierającego PCB stosuje się przepisy dotyczące unieszkodliwiania PCB (art. 38 ust 2 i 3);
unieszkodliwiać PCB przez spalanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych (art. 38 ust. 4);
posiadaczowi odpadów prowadzącemu działania w celu unieszkodliwienia PCB - zamieścić w karcie ewidencji odpadów informacje o zawartości PCB w odpadzie (art. 38 ust. 7),
poddawać oleje odpadowe w pierwszej kolejności odzyskowi poprzez regenerację, rozumianą jako każdy proces, w którym oleje bazowe mogą być produkowane przez rafinowanie olejów odpadowych, a w szczególności przez usunięcie zanieczyszczeń, produktów utleniania i dodatków zawartych w tych olejach (art. 39 ust. 1), przy czym, jeżeli regeneracja olejów odpadowych jest niemożliwa ze względu na stopień ich zanieczyszczenia, określony w odrębnych przepisach, oleje te powinny być spalane z odzyskiem energii (art. 39 ust. 2);
posiadaczowi odpadów w postaci olejów odpadowych, powstałych w wyniku prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - przekazać te odpady podmiotowi, gwarantującemu zgodne z prawem ich zagospodarowanie, jeżeli nie jest w stanie we własnym zakresie wykonać obowiązków określonych w art. 39 ust. 1 albo ust. 2 (art. 39 ust. 4);
posiadaczowi odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, ubiegającemu się o zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania tych odpadów poprzez ich składowanie - podać we wniosku o to zezwolenie, następujące informacje dotyczące (art. 40 ust. 2.):
właściwości fizycznych łącznie z określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub gazowa), chemicznych, biochemicznych i biologicznych odpadów,
toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i biologicznej odpadów,
akumulowania i biotransformacji składników odpadów w organizmach żywych lub osadach,
podatności odpadów na zmiany fizyczne, chemiczne i biochemiczne oraz wzajemnego oddziaływania w danym środowisku z innymi substancjami organicznymi i nieorganicznymi,
położenia geograficznego składowiska odpadów wraz z charakterystyką przyległych obszarów,
sposobu opakowania oraz stosowanych sposobów ograniczania rozprzestrzeniania się odpadów,
środków ostrożności podjętych w celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska;
unieszkodliwiać odpady w postaci baterii lub akumulatorów, oddzielnie od innych rodzajów odpadów (art. 41. ust. 1),
posiadaczowi odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów:
prowadzić monitoring miejsc magazynowania tych odpadów (art. 40 ust. 3),
dodatkowo zamieścić w zbiorczym zestawieniu danych, o którym mowa w art. 37 ust. 1, informację o ilości siarczanów lub chlorków w odpadach przypadających na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu (art. 40 ust. 6),
ministrowi właściwemu do spraw środowiska - określić, w drodze rozporządzenia (art. 40 ust. 7 i ust. 8):
odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez ich składowanie, oraz dopuszczalne ilości odpadów wytwarzanych w przeliczeniu na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu:
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
kierując się przy tym właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie długotrwałego składowania (art. 40 ust.7),
zakres, obowiązkowe i dodatkowe badania wpływu odpadów na jakość wód, sposobu, metody referencyjnych badań i warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów oraz miejsc magazynowania odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie długotrwałego składowania (art. 40 ust 8),
posiadaczowi odpadów w postaci baterii lub akumulatorów zawierających (art. 41 ust. 4) powyżej 0,0005% wagowo rtęci, lub powyżej 0,025% wagowo kadmu, lub powyżej 0,4% wagowo ołowiu:
zbiórkę selektywną, umożliwiającą późniejszy odzysk lub unieszkodliwienie tych odpadów - jeżeli odpady te powstały w wyniku prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (art. 41 ust. 2),
zwracać te odpady do punktów ich zbiórki lub wrzucać do pojemników przeznaczonych na te odpady - jeżeli posiadacz jest osobą fizyczną niebędącą przedsiębiorcą lub jednostką organizacyjną niebędącą przedsiębiorcą (art. 41 ust. 3);
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia - określić, w drodze rozporządzenia:
rodzaje odpadów medycznych i weterynaryjnych, których poddawanie odzyskowi jest zakazane (art. 42 ust. 2):
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się zagrożeniami stwarzanymi przez powstające odpady,
dopuszczalne sposoby i warunki unieszkodliwiania odpadów medycznych i weterynaryjnych (art. 42 ust. 3),
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się zagrożeniami stwarzanymi przez powstające odpady;
wytwórcy komunalnych osadów ściekowych - przekazać właścicielowi, dzierżawcy lub innej osobie władającej nieruchomością, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane, wyniki badań oraz informacje o dawkach tego osadu, które można stosować na poszczególnych gruntach (art. 43 ust. 4), przy czym właściciel, dzierżawca lub inna osoba władająca nieruchomością, na której komunalne osady ściekowe mają zostać zastosowane w ww. celach, jest zwolniona z obowiązku uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub obowiązku rejestracji, o którym mowa w art. 33 ust. 5 oraz prowadzenia ewidencji tych odpadów (art. 43 ust. 5).

3) Dopuszcza:
procesy D8, D9, D12 i D15, wymienione w załączniku nr 6 do ustawy o odpadach, jako metody unieszkodliwiania PCB, przy zastosowaniu techniki gwarantującej bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi jego unieszkodliwienie (art. 38 ust. 5);
unieszkodliwianie olejów odpadowych, jeżeli regeneracja lub ich spalanie z odzyskiem energii są niemożliwe (art. 39 ust. 3);
stosowanie osadów ściekowych:
w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz
do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne,
do dostosowania gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodarki odpadami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,
do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i do produkcji pasz (art. 43. ust. 1), jeżeli osady te:
są ustabilizowane oraz przygotowane odpowiednio do celu i sposobu ich stosowania, w szczególności przez poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, termicznej lub innemu procesowi, który obniża podatność komunalnego osadu ściekowego na zagniwanie i eliminuje zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzi (art. 43 ust. 2),
oraz grunty, na których mają one być stosowane, poddane zostały badaniom przez wytwórcę komunalnych osadów ściekowych (art. 43. ust 3).

4) Umożliwia:
ministrowi właściwemu do spraw środowiska:
wprowadzenie, drodze rozporządzenia, obowiązku stosowania polskiej normy, określającej wymagania dla olejów odpadowych z uwzględnieniem uwarunkowań technicznych i technologicznych dla procesów odzysku lub unieszkodliwiania olejów odpadowych (art. 39 ust. 7),
określić, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą być spełnione przy wykorzystywaniu komunalnych osadów ściekowych na cele, o których mowa w ust. 1, w tym dawki tych osadów, które można stosować na gruntach, a także zakres, częstotliwość i metody referencyjne badań komunalnych osadów ściekowych i gruntów, na których osady te mają być stosowane (art. 43 ust. 7):
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa,
kierując się zasadami ochrony środowiska oraz ochrony gruntów rolnych;
wojewodzie zobowiązać posiadacza odpadów, w drodze decyzji, do prowadzenia dodatkowych badań wpływu odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów na jakość wód oraz zwiększyć częstotliwość prowadzenia wszystkich badań (art. 40 ust. 4), przy czym postępowanie w sprawie wydania takiej decyzji wszczyna się z urzędu (art. 40 ust. 5).

4. IMPLEMENTACJA PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE
TRANSGRANICZNEGO OBROTU ODPADAMI DO PRZEPISÓW KRAJOWYCH

4.1 Przepisy źródłowe
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 - dalej ustawa o odpadach.
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627) - dalej Prawo ochrony środowiska.


bezpośrednio lub pośrednio, w większym lub mniejszym stopniu;
przekazany przez Ministra Środowiska do zaopiniowania członkom Państwowej Rady Ochrony Środowiska pismem z dnia 30.08.2001 r. Nr DP-3916/KK/0210/01;
przekazany przez Ministra Środowiska do zaopiniowania członkom Państwowej Rady Ochrony Środowiska pismem DOŚo 0210-11/22/01/JG z dnia 29.08.2001 r.;
źródło: http://www.odpady.net.pl/prawo/projekty/rozpmg_po.htm
przekazany przez Ministra Środowiska do OBREM pismem DP-3698/KK/0210/01 z dnia 13.08.2001 r. w celu zaopiniowania;
przytoczone w całości lub wybranych fragmentach klasyfikacje są, zdaniem autora, kluczowe dla podmiotów prowadzących gospodarkę odpadami w gminie.

Offline

 

#15 2008-10-16 11:03:41

E.L.
Forumowicz
Z: PHT Trans-Mil s.c. Janina Lis Stanisław Wojciech
TransId: 19206-2
Posty: 83
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Czy w transporcie miedzynarodwoym odpadow w ramach UE wystarczy zezwolenie ze starostwa czy tez gdzies sie uzyskuje zezwolenie na transport miedzyanrodowy odpadow. Jesli tak to do jakiego urzedu o nie wystapic?

Offline

 

#16 2008-10-16 17:41:39

L.C.
Forumowicz
Z: B.S.Virtus Sp. z o.o. Sp.k.
TransId: 208310-1
Posty: 125
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

©Kancelaria Sejmu s. 1/19
2007-08-01
USTAWA
z dnia 29 czerwca 2007 r.
o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa postępowanie i organy właściwe do wykonania zadań z zakresu
międzynarodowego przemieszczania odpadów wynikających z rozporządzenia
(WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r.
w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1)
oraz kary pieniężne za naruszanie obowiązków w zakresie międzynarodowego
przemieszczania odpadów.
2. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. –
Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm.2))
oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39,
poz. 251 i Nr 88, poz. 587).
Art. 2.
1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) rozporządzeniu nr 1013/2006 – rozumie się przez to rozporządzenie WE nr
1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r.
w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.Urz. UE L 190 z 12.07.2006,
str. 1);
2) dyrektywie 2006/12/WE – rozumie się przez to dyrektywę 2006/12/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów
(Dz.Urz. UE L 114 z 27.04.2006, str. 9);
3) terenie kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4) odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie – rozumie się przez to każdą
osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną, do której zostały
1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska,
ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo
ochrony środowiska, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 169, poz.
1199, Nr 170, poz. 1217, Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 124, Nr 75, poz. 493 i Nr
88, poz. 587.
Opracowano na podstawie
Dz.U. z 2007 r.
Nr 124, poz. 859.
©Kancelaria Sejmu s. 2/19
2007-08-01
przemieszczone nielegalnie odpady; domniemywa się, że władający powierzchnią
ziemi, na której znajdują się nielegalnie przemieszczone odpady,
jest odbiorcą odpadów sprowadzonych nielegalnie.
2. Proces odzysku R14 określony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces R3, R4, R5, R6 lub R12
określony w dyrektywie 2006/12/WE.
3. Proces odzysku R15 określony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces R3, R4, R5, R6 lub R12
określony w dyrektywie 2006/12/WE.
4. Proces unieszkodliwiania D16 określony w załączniku nr 6 do ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces D8, D9, D10
lub D11 określony w dyrektywie 2006/12/WE.
Rozdział 2
Właściwość organów
Art. 3.
1. Organem odpowiedzialnym za wykonanie rozporządzenia nr 1013/2006, w rozumieniu
art. 53 tego rozporządzenia, jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska,
który jest w szczególności organem właściwym w sprawach:
1) przywozu odpadów na teren kraju;
2) wywozu odpadów poza teren kraju;
3) tranzytu odpadów przez teren kraju.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni również funkcję korespondenta w
rozumieniu art. 54 rozporządzenia nr 1013/2006.
3. Zadania oraz właściwość Służby Celnej, organów Straży Granicznej i Inspekcji
Transportu Drogowego oraz wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w
zakresie nadzoru nad międzynarodowym obrotem odpadami, w szczególności
dotyczące egzekwowania przepisów, o których mowa w art. 50 ust. 3 i 4 rozporządzenia
nr 1013/2006, określają przepisy odrębne.
4. Organy wymienione w ust. 1 i 3 współdziałają w zakresie międzynarodowego
przemieszczania odpadów oraz zapobiegają nielegalnemu międzynarodowemu
przemieszczaniu odpadów, w szczególności przez wymianę informacji
i doświadczeń, w tym w zakresie klasyfikacji towarów jako spełniających przesłanki
do uznania ich za odpady.
Rozdział 3
Zezwolenia na międzynarodowe przemieszczanie odpadów
Art. 4.
Zezwolenia na:
1) przywóz odpadów na teren kraju,
©Kancelaria Sejmu s. 3/19
2007-08-01
2) wywóz odpadów poza teren kraju,
3) tranzyt odpadów przez teren kraju
wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
Art. 5.
1. Przed wydaniem zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju Główny Inspektor
Ochrony Środowiska:
1) występuje z wnioskiem o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania
przez prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów przepisów o ochronie środowiska – do wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia
działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, albo, jeżeli
odbiorca odpadów nie będzie prowadził ich odzysku lub unieszkodliwiania,
właściwego ze względu na jego miejsce siedziby albo zamieszkania;
2) może wystąpić z wnioskiem o informację dotyczącą zgodności działalności
prowadzonej przez odbiorcę odpadów z przepisami prawa regulującymi
prowadzenie takiej działalności, w tym, w szczególności z przepisami
o ochronie środowiska – do organu właściwego do wydania zezwolenia na
prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
2. Organy, do których zwrócono się o przedstawienie informacji, są obowiązane
przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia
doręczenia wniosku o informację.
3. Organy, do których zwrócono się z wnioskiem o przedstawienie informacji, w
informacjach tych zwracają uwagę w szczególności na przypadki wcześniejszego
stosowania działań administracyjnych lub karnych w stosunku do odbiorcy
odpadów z tytułu naruszenia przepisów o ochronie środowiska i innych
przepisów dotyczących prowadzenia działalności związanej
z gospodarowaniem odpadami, a także przypadki stwierdzenia naruszenia
przepisów dotyczących międzynarodowego przemieszczania odpadów.
Art. 6.
1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa w zezwoleniach, o których
mowa w art. 4:
1) zgłaszającego;
2) odbiorcę lub odbiorców odpadów;
3) przewoźnika lub przewoźników odpadów;
4) rodzaj oraz ilość odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego
przemieszczania odpadów;
5) okres ważności, na jaki zezwolenie jest udzielone;
6) rodzaj transportu i trasę przewozu odpadów, w tym miejsca przekraczania
granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
©Kancelaria Sejmu s. 4/19
2007-08-01
7) miejsce prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zezwoleniach, o których mowa w art.
4 pkt 1, określa także:
1) warunki dotyczące sposobu prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwienia
odpadów na terenie kraju;
2) sposób potwierdzenia spełnienia tych warunków.
3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska może dodatkowo uzależnić wydanie
zezwolenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1, od określonej przez niego wielkości
odzysku odpadów krajowych w danej instalacji.
4. Główny Inspektor Ochrony Środowiska żąda, przed wydaniem zezwolenia na
przywóz albo na wywóz odpadów, dostarczenia przez odbiorcę odpadów kopii
posiadanych dokumentów:
1) zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów lub decyzji, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. o odpadach;
2) pozwoleń na emisję dotyczących instalacji, w której odpady miałyby być
poddane odzyskowi lub unieszkodliwieniu;
3) decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami lub informacji o
wytwarzanych odpadach i sposobach ich zagospodarowania;
4) aktualnego odpisu z właściwego rejestru Krajowego Rejestru Sądowego
lub zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej;
5) zezwolenia na transport posiadanego przez przewoźnika lub przewoźników.
5. W przypadku gdy nastąpiły zmiany elementów zezwolenia, o których mowa w
ust. 1, z wyjątkiem zmiany przewoźnika lub przewoźników uczestniczących w
międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, konieczne jest dokonanie nowego
zgłoszenia. W przypadku zmiany dotyczącej przewoźnika lub przewoźników
odpadów wydane zezwolenie zmienia się, w drodze decyzji zmieniającej,
na wniosek zgłaszającego.
Art. 7.
1. Kopie zezwoleń, o których mowa w art. 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska
niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,
Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi
Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego,
Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju
przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów.
2. Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor
Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze
względu na miejsce prowadzenia procesu odzysku lub unieszkodliwiania, marszałkowi
województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska
oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu
do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów.
©Kancelaria Sejmu s. 5/19
2007-08-01
3. Kopie zezwolenia na wywóz odpadów za granicę z terenu kraju Główny Inspektor
Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze
względu na miejsce wytworzenia odpadów, albo, jeżeli zgłaszającym w rozumieniu
przepisów rozporządzenia nr 1013/2006 jest posiadacz odpadów niebędący
ich wytwórcą, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia działalności
w zakresie gospodarowania odpadami, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub
prezydentowi miasta.
Art. 8.
1. Organem właściwym do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 9 ust. 8 rozporządzenia
nr 1013/2006 jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
2. Kopie decyzji o cofnięciu zezwolenia Główny Inspektor Ochrony Środowiska
przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,
Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu
Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego,
Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju przeznaczenia,
tranzytu lub wywozu odpadów, a także organom, o których mowa w
art. 7 ust. 2 i 3, oraz odbiorcy odpadów.
Art. 9.
1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, na podstawie
art. 11 ust. 1 albo art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, wnieść sprzeciw
wobec planowanego międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, jako właściwy organ kraju wysyłki,
może w decyzji, o której mowa w ust. 1, orzec o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego
biegu i nieprzesyłaniu zgłoszenia do właściwego organu miejsca przeznaczenia
i tranzytu.
3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wnosi sprzeciw wobec planowanego
międzynarodowego przemieszczania odpadów, jeżeli zgłoszenie nie zostało
dokonane zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1013/2006.
4. Sprzeciw może być cofnięty przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska
w drodze decyzji, jeżeli, w terminie 30 dni od dnia przekazania potwierdzenia
przyjęcia zgłoszenia przez właściwy organ miejsca przeznaczenia, przyczyny
wniesienia sprzeciwu zostały usunięte.
5. O decyzji, o której mowa w ust. 1 i 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska
niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz
odpowiednio Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu
Transportu Kolejowego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego
ze względu na miejsce przeznaczenia wysyłki lub tranzytu odpadów.
©Kancelaria Sejmu s. 6/19
2007-08-01
Art. 10.
Do dokumentów przedkładanych w toku postępowania administracyjnego w języku
innym niż polski powinny być załączone uwierzytelnione tłumaczenia na język polski.
Art. 11.
Kierując się potrzebą ochrony środowiska, w tym szczególnie życia i zdrowia ludzi,
minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
odpadów, których przywóz w celu unieszkodliwiania w procesach określonych jako
D1 do D15 w dyrektywie 2006/12/WE jest zabroniony.
Art. 12.
1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr zgłoszeń i decyzji w
zakresie międzynarodowego przemieszczania odpadów. Rejestr zawiera w
szczególności następujące dane:
1) imię i nazwisko lub nazwę zgłaszającego wysyłkę odpadów oraz odbiorcy
odpadów, uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;
2) adresy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej związanej z międzynarodowym
przemieszczaniem odpadów w przypadku posiadaczy odpadów
uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów będących
osobami fizycznymi lub jednostkami organizacyjnymi, a w przypadku
posiadaczy odpadów będących jednostkami organizacyjnymi także
siedziby posiadaczy odpadów uczestniczących w międzynarodowym
przemieszczaniu odpadów;
3) okres ważności decyzji;
4) rodzaje odpadów podlegających międzynarodowemu przemieszczaniu.
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór
rejestru, o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując
się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami
udostępniania informacji określonymi w art. 21 rozporządzenia nr
1013/2006.
Rozdział 4
Zezwolenia wstępne dla instalacji odzysku
Art. 13.
1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest organem właściwym do spraw
określonych w art. 14 rozporządzenia nr 1013/2006.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska udziela prowadzącemu instalację, w
której prowadzone są procesy odzysku, zezwolenia wstępnego, w formie decyzji
administracyjnej, na czas określony, nie dłuższy niż 10 lat.
©Kancelaria Sejmu s. 7/19
2007-08-01
3. Kopie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska
niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi
Głównemu Policji, właściwym ze względu na miejsce odzysku marszałkowi
województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi,
burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do
wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
Art. 14.
1. Zezwolenie wstępne wydaje się na wniosek, który powinien zawierać:
1) oznaczenie wnioskodawcy;
2) określenie rodzajów odpadów przewidywanych do odzysku wyszczególnionych
w załączniku III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006; w
przypadku gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń,
jakie te odpady mogą powodować dla ludzi lub środowiska, właściwy
organ wzywa wnioskodawcę do podania podstawowego składu
chemicznego i właściwości odpadów;
3) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów planowanych do
przywozu na teren kraju, które mają być poddawane odzyskowi w okresie
roku, oraz całkowitej ilości poszczególnych rodzajów odpadów poddawanych
odzyskowi w okresie tego roku;
4) nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
5) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania przywożonych odpadów;
6) szczegółowy opis technologii odzysku odpadów, w tym symbol procesu
odzysku;
7) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających
należycie wykonywać działalność w zakresie odzysku odpadów, ze szczególnym
uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników
oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających
wymaganiom ochrony środowiska;
8) określenie czasu, na jaki ma być wydane zezwolenie.
2. Do wniosku należy dołączyć kopie posiadanych przez wnioskodawcę pozwoleń
na emisję z instalacji, w której odpady będą poddawane procesowi odzysku,
oraz decyzji dotyczących gospodarowania odpadami.
3. Po otrzymaniu wniosku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska występuje o
informację do:
1) właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, dotyczącą
przestrzegania przepisów o ochronie środowiska przez wnioskodawcę w
trakcie eksploatacji instalacji lub urządzeń służących do prowadzenia procesu
odzysku; informacja sporządzana jest na podstawie wyników aktualnej
kontroli przeprowadzonej przez wojewódzkiego inspektora;
2) organu właściwego do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w
zakresie odzysku, dotyczącą przestrzegania warunków posiadanego
zezwolenia.
©Kancelaria Sejmu s. 8/19
2007-08-01
4. Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają informację niezwłocznie, jednak
nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o wydanie
informacji.
5. W zezwoleniu wstępnym określa się:
1) numer rejestracji instalacji – składający się z:
a) liter PL,
b) liczby składającej się z 4 cyfr arabskich stanowiącej kolejny numer instalacji,
dla której wydano zezwolenie wstępne prowadzącemu instalację;
2) nazwę i adres siedziby prowadzącego instalację;
3) nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
4) opis technologii wykorzystywanych w instalacji odzysku dla odpadów,
które mają być przemieszczone z zagranicy, w tym kod procesu odzysku;
5) rodzaje odpadów wyszczególnionych w załącznikach III, IV i IVA do rozporządzenia
nr 1013/2006, których dotyczy decyzja; jeżeli jest to niezbędne
do sprecyzowania rodzaju odpadów, także ich podstawowy skład chemiczny;
6) łączną ilość odpadów, które mogą być przywiezione na teren kraju, celem
odzysku w danej instalacji;
7) czas, na jaki wydano zezwolenie wstępne.
Art. 15.
1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr instalacji, którym
udzielono zezwolenia wstępnego na podstawie art. 13 ust. 1. Rejestr zawiera
następujące dane:
1) numer rejestracji, nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces
odzysku;
2) rodzaj oraz ilość odpadów objętych zezwoleniem wstępnym;
3) datę ważności zezwolenia wstępnego.
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór
rejestru, o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując
się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami
udostępniania informacji określonymi w art. 21 rozporządzenia nr
1013/2006.
Art. 16.
1. W przypadku każdej zmiany danych, o których mowa w art. 14 ust. 1, lub
zmiany decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 2, prowadzący instalację posiadający
zezwolenie wstępne, o zaistnieniu zmiany informuje niezwłocznie, nie
później niż 14 dni od dnia jej zaistnienia, Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
©Kancelaria Sejmu s. 9/19
2007-08-01
2. Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.1, Główny Inspektor Ochrony
Środowiska:
1) za zgodą prowadzącego instalację dokonuje odpowiedniej zmiany zezwolenia
wstępnego, albo,
2) w przypadku braku takiej zgody, wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia
wstępnego.
Art. 17.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów związanych z ochroną środowiska
lub gospodarowaniem odpadami, a także naruszenia warunków określonych w zezwoleniu
wstępnym lub warunków prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem
odpadami określonych w innych decyzjach, wydanych na podstawie odrębnych
przepisów, Główny Inspektor Ochrony Środowiska cofa, w drodze decyzji,
zezwolenie wstępne bez odszkodowania.
Art. 18.
1. Postępowanie dotyczące wydania zezwolenia na przywóz odpadów na teren
kraju do instalacji objętej zezwoleniem wstępnym prowadzone jest na podstawie
przepisów rozdziału 3, z wyłączeniem art. 5.
2. Zezwolenie na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji objętej zezwoleniem
wstępnym może być, na wniosek zgłaszającego, wydane na czas określony,
nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 19.
Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi wzór
wniosku o wydanie zezwolenia wstępnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1, kierując
się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych.
Rozdział 5
Gwarancje finansowe
Art. 20.
1. Gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1013/2006,
może mieć formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej
albo depozytu odpowiedniej sumy pieniężnej na wydzielonym rachunku
bankowym.
2. Wysokość sumy gwarancyjnej musi umożliwiać pokrycie kosztów wskazanych
w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006.
3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób
obliczania wysokości sumy gwarancyjnej, o której mowa w ust. 2, kierując
się potrzebą uwzględnienia wszystkich elementów kosztów wskazanych w art.
6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności koniecznością zapewnienia
sfinansowania prawidłowego transportu, odzysku lub unieszkodliwienia
©Kancelaria Sejmu s. 10/19
2007-08-01
oraz kosztów magazynowania odpadów, a także potrzebą uproszczenia procedury
ustanawiania gwarancji.
4. Gwarancja finansowa w formie umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji
ubezpieczeniowej jest składana w oryginale do Głównego Inspektora
Ochrony Środowiska.
5. Gwarancja finansowa w formie depozytu jest wpłacana na odrębny rachunek
bankowy wskazany przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
wzory formularzy umowy gwarancji bankowej i umowy gwarancji ubezpieczeniowej,
kierując się potrzebą uwzględnienia wszystkich niezbędnych elementów
umowy oraz uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.
Art. 21.
1. Formę gwarancji finansowej, postanowienia umowy gwarancji bankowej albo
umowy gwarancji ubezpieczeniowej oraz wysokość sumy gwarancyjnej Główny
Inspektor Ochrony Środowiska zatwierdza w zezwoleniu wydanym na podstawie
art. 4 pkt 2.
2. W przypadku gdy postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy
gwarancji ubezpieczeniowej lub wysokość sumy gwarancyjnej nie zapewnią
pokrycia kosztów, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr
1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze postanowienia,
wzywa do uzupełnienia postanowień umowy gwarancji bankowej albo umowy
gwarancji ubezpieczeniowej lub uzupełnienia wysokości sumy gwarancyjnej.
Do czasu dokonania uzupełnienia uznaje się, że nie został spełniony obowiązek,
o którym mowa w art. 4 pkt 5 rozporządzenia nr 1013/2006.
3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.
Art. 22.
1. Po dokonaniu międzynarodowego przemieszczenia odpadów i przedstawieniu
dokumentów wymaganych przepisami rozporządzenia nr 1013/2006, na wniosek
składającego gwarancję, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze
decyzji, orzeka o jej zwrocie, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia
nr 1013/2006, i gdy zgłaszający lub odbiorca odpadów nie zrealizował
obowiązków dotyczących odpowiednio zwrotu odpadów do państwa wysyłki
lub zagospodarowania ich na terenie państwa przeznaczenia, nałożonych
w decyzjach, o których mowa w art. 24 lub 26, Główny Inspektor Ochrony
Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu na ten cel środków z
gwarancji finansowej w wysokości niezbędnej do zrealizowania tych obowiązków.
©Kancelaria Sejmu s. 11/19
2007-08-01
Rozdział 6
Zwrot odpadów
Art. 23.
1. W przypadku stwierdzenia, że realizacja międzynarodowego przemieszczania
odpadów nie jest możliwa, zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu,
dokumencie zgłoszenia lub przesyłania lub w umowie zawartej między zgłaszającym
a odbiorcą odpadów, albo na podstawie otrzymanego w trybie art. 22
ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006 powiadomienia, Główny Inspektor Ochrony
Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i w drodze
postanowienia wzywa zgłaszającego do zastosowania procedur określonych w
art. 22 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających
z tych procedur, nie dłuższy niż 14 dni.
2. O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska powiadamia odpowiednio właściwe
organy państwa przeznaczenia, tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego
do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży Granicznej,
Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu
Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia
procesu odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego
lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie.
Art. 24.
1. Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym
mowa w art. 23 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji,
nakazuje:
1) zgłaszającemu – odebranie odpadów zwróconych z zagranicy oraz określa
sposób ich zagospodarowania na terenie kraju;
2) odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie – odesłanie odpadów do
kraju wysyłki albo określa sposób zagospodarowania tych odpadów na terenie
kraju.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska
określa termin i szczegółowe warunki wykonania zwrotu odpadów do kraju
wysyłki lub zagospodarowania odpadów na terenie kraju.
3. Kopie decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska
niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,
Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu
Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego,
Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia procesu
odzysku, unieszkodliwiania, siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów
sprowadzonych nielegalnie oraz odpowiednio pozostałym właściwym organom
kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu.
©Kancelaria Sejmu s. 12/19
2007-08-01
Art. 25.
1. W przypadku stwierdzenia nielegalnego międzyna-rodowego przemieszczania
odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu
otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor
Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne
i wzywa:
1) zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany
do dokonania zgłoszenia – jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie
odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady,
2) odbiorcę odpadów – jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie
odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów
– w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24
rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających
z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni.
2. O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska powiadamia, odpowiednio właściwe
organy państwa przeznaczenia, tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego
do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży Granicznej,
Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu
Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia
procesu odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego
lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie.
Art. 26.
Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa
w art. 25 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji:
1) nakazuje podmiotowi, który dokonał zgłoszenia, lub, jeżeli nie dokonano
zgłoszenia, podmiotowi zobowiązanemu do dokonania zgłoszenia odebranie
odpadów zwróconych z zagranicy oraz określa sposób gospodarowania
tymi odpadami na terenie kraju – jeżeli za nielegalne międzynarodowe
przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady z
terenu kraju;
2) nakazuje odbiorcy odpadów odesłanie ich do kraju wysyłki albo określa
sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju – jeżeli za nielegalne
międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi
wysyłający odpady sprowadzone nielegalnie spoza terenu kraju;
3) określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju – jeżeli za
nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność
ponosi odbiorca odpadów sprowadzonych nielegalnie na teren kraju;
4) nakazuje transportującemu te odpady odesłanie ich do kraju wysyłki – jeżeli
nieznany jest wysyłający i odbiorca odpadów.
©Kancelaria Sejmu s. 13/19
2007-08-01
Art. 27.
1. Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 3, który stwierdził
nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów, podejmuje niezwłocznie
działania mające na celu zabezpieczenie przed oddziaływaniem odpadów
na środowisko, w tym szczególnie życie i zdrowie ludzi.
2. Organ administracji publicznej, który stwierdził nielegalne międzynarodowe
przemieszczanie odpadów, niezwłocznie przekazuje zawiadomienie do Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska wraz z kompletną dokumentacją sprawy
oraz informację o podjętych działaniach.
3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie dokumentów, o których
mowa w ust. 2, wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wydaje decyzję,
o której mowa w art. 26.
Art. 28.
1. Decyzjom, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art. 27 ust. 3, nadaje
się rygor natychmiastowej wykonalności.
2. Egzekucja wykonania decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art.
27 ust. 3, odbywa się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 29.
Na postanowienia, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 25 ust. 1, nie przysługuje
zażalenie.
Rozdział 7
Właściwe przejścia graniczne i urzędy celne
Art. 30.
1. Międzynarodowe przemieszczanie odpadów, z wyłączeniem przemieszczania
odpadów wewnątrz Unii Europejskiej, jest realizowane przez wyznaczone
przejścia graniczne i w wyznaczonych urzędach celnych.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych i ministrem właściwym do spraw środowiska
określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, którymi
realizowane jest międzynarodowe przemieszczanie odpadów, kierując się koniecznością
zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania przepisów rozporządzenia
nr 1013/2006, w szczególności w zakresie kontroli zgodności zgłoszonego
rodzaju odpadów z faktyczną zawartością ładunku przywożonego z
zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego tranzytem.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
właściwych w sprawach międzynarodowego przemieszczania odpadów
©Kancelaria Sejmu s. 14/19
2007-08-01
urzędów celnych, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli
przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności w
zakresie kontroli zgodności zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną zawartością
ładunku przywożonego z zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego
tranzytem.
Rozdział 8
Przepisy karne
Art. 31.
1. Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji nakazującej odesłanie odpadów,
przywiezionych na teren kraju, do kraju wysyłki lub określającej sposób zagospodarowania
tych odpadów na terytorium kraju
– podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna uczestnicząca w międzynarodowym
przemieszczaniu odpadów, która wbrew obowiązkowi nie przedkłada
uprawnionym organom lub osobom dokumentów lub informacji wymaganych
w między-narodowym przemieszczaniu odpadów
– podlega karze grzywny.
3. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na zasadach i w
trybie określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania
w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148, z późn. zm.3)).
Rozdział 9
Kary pieniężne
Art. 32.
1. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów
przywiezionych nielegalnie bez dokonania zgłoszenia, w drodze decyzji, karę
pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł.
2. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady
bez dokonania zgłoszenia, jeżeli takie zgłoszenie jest wymagane zgodnie z art.
3 rozporządzenia nr 1013/2006, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości
od 50 000 do 300 000 zł.
3. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady,
w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł, jeżeli
ten, choćby nieumyślnie, dokonał wysyłki odpadów:
1) bez zgody zainteresowanych właściwych organów;
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 109, poz. 1031 i Nr 213,
poz. 2081, z 2004 r. Nr 128, poz. 1351, z 2005 r. Nr 132, poz. 1103 i Nr 143, poz. 1203, z 2006 r.
Nr 226, poz. 1648 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 589 i Nr 99, poz. 664.
©Kancelaria Sejmu s. 15/19
2007-08-01
2) gdy zgoda zainteresowanych właściwych organów została uzyskana w wyniku
fałszerstwa, wprowadzenia w błąd lub O******;
3) w sposób, który nie jest zgodny ze sposobem określonym w dokumencie zgłoszenia
transgranicznego przesyłania (przemieszczania) odpadów, o którym mowa
w załączniku IA do rozporządzenia nr 1013/2006, lub w dokumencie przesyłania
dotyczącym transgranicznego przesyłania (przemieszczania) odpadów, o którym
mowa w załączniku IB do rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 33.
1. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów, w
drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli ten,
choćby nieumyślnie:
1) więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2) przyjął większą ilość transportów niż była zgłoszona;
3) przyjął większą ilość odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4) nie wypełnił obowiązku potwierdzenia otrzymania odpadów przez prowadzącego
instalację odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w terminie 3
dni od ich odbioru;
5) nie wypełnił obowiązku potwierdzenia dokonania odzysku lub unieszkodliwienia
przez prowadzącego instalację odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów, w terminie 30 dni od dokonania odzysku lub unieszkodliwienia,
nie później jednak niż w terminie jednego roku kalendarzowego od dnia
otrzymania odpadów;
6) nie wypełnił obowiązku przechowywania dokumentów związanych ze
zgłoszeniem przemieszczania odpadów przez okres 3 lat od daty pierwszej
wysyłki.
2. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady,
w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli
ten, choćby nieumyślnie:
1) więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2) dokonał wysyłki większej ilości transportów niż była zgłoszona;
3) dokonał wysyłki większej ilości odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4) dokonał wysyłki odpadów bez powiadomienia na trzy dni robocze przed
transportem wszystkich zainteresowanych właściwych organów.
3. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na transportującego odpady,
w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 20 000 do 60 000 zł,
jeżeli ten, choćby nieumyślnie:
1) nie realizował przewozu ustaloną trasą przejazdu;
2) nie jest wskazany w zezwoleniu jako przewoźnik odpadów;
3) naruszył warunki dotyczące rodzaju opakowania odpadów;
4) dokonywał przewozu odpadów bez dołączenia do transportu wszystkich
wymaganych dokumentów;
©Kancelaria Sejmu s. 16/19
2007-08-01
5) dokonywał przewozu odpadów z niewypełnionym prawidłowo lub niepodpisanym
dokumentem przesyłania;
6) dokonał wymieszania podczas transportu odpadów objętych odrębnymi
zgłoszeniami;
7) dokonywał przewozu odpadów wymienionych w załącznikach III, IIIA
oraz IIIB bez informacji wymaganej na podstawie art. 18 rozporządzenia
nr 1013/2006 lub gdy informacja nie została dołączona w formacie określonym
w załączniku VII do rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 34.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33, należy
uwzględnić w szczególności ilość, rodzaj i charakter odpadów, w tym możliwość
zagrożeń dla ludzi i środowiska powodowanych przez te odpady, oraz okoliczności
uprzedniego naruszenia przepisów ustawy i rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 35.
1. Wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.
2. Karę pieniężną wnosi się na rachunek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,
który wydał decyzje w przedmiocie wymierzenia kary.
3. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.
4. W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, kara
pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 36.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007
r. Nr 44, poz. 287, Nr 75, poz. 493 i Nr 88, poz. 587) w art. 2 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje
brzmienie:
„15) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r.
o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz.
859);”.
©Kancelaria Sejmu s. 17/19
2007-08-01
Art. 37.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z
późn. zm.4)) art. 183 otrzymuje brzmienie:
„Art. 183. § 1. Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, dokonuje
odzysku, unieszkodliwia albo transportuje odpady lub substancje
w takich warunkach lub w taki sposób, że może to zagrozić życiu
lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w
świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat
5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom przywozi z zagranicy
substancje zagrażające środowisku.
§ 3. Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew obowiązkowi dopuszcza
do popełnienia czynu określonego w § 1, 2 i 4.
§ 4. Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew przepisom przywozi
odpady z zagranicy lub wywozi odpady za granicę.
§ 5. Kto bez wymaganego zgłoszenia lub zezwolenia, albo wbrew
jego warunkom przywozi z zagranicy lub wywozi za granicę
odpady niebezpieczne,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat
8.
§ 6. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1-5 działa nieumyślnie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia
wolności do lat 2.”.
Art. 38.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006
r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm.5)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 401 po ust. 13b dodaje się ust. 13c i 13d w brzmieniu:
„13c. Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych
wymierzanych na podstawie art. 32 i 33 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r.
o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz.
859).
4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr
64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216,
z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i
Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243,
poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr
178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz.
1648 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 589 i Nr 123, poz. 850.
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 169, poz.
1199, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 124, Nr 75, poz. 493 i Nr
88, poz. 587.
©Kancelaria Sejmu s. 18/19
2007-08-01
13d. Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13c, Narodowy Fundusz przeznacza
na dofinansowanie działań w zakresie:
1) gospodarowania odpadami w przypadkach, o których mowa w art. 23-
25 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
(Dz.Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1);
2) szkolenia organów administracji publicznej wykonujących obowiązki
Rzeczypospolitej Polskiej związane z kontrolą i nadzorem nad międzynarodowym
przemieszczaniem odpadów;
3) zakupu sprzętu i oprogramowania dla organów, o których mowa w pkt
2.”;
2) w art. 402 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Zarząd województwa oraz wojewódzki inspektor ochrony środowiska
prowadzą wyodrębnione rachunki bankowe w celu gromadzenia
i redystrybucji wpływów, o których mowa w art. 401 ust. 1, 12a i 13c.”;
3) w art. 402 po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
„8a. Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33 ustawy z dnia
29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, wojewódzcy
inspektorzy ochrony środowiska przekazują na odrębny rachunek
bankowy Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego
miesiąca po upływie każdego kwartału.”.
Art. 39.
W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz.
1635 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427) w załączniku do ustawy w części III pkt 39
otrzymuje brzmienie:
1 2 3 4
„39. Zezwolenie wydawane na podstawie
przepisów ustawy o międzynarodowym
przemieszczaniu odpadów:
1) na obrót odpadami z zagranicą,
obejmujący wielokrotne przemieszczanie
odpadów
2) na obrót odpadami z zagranicą
obejmujący jednokrotne przemieszczenie
odpadów
3) od zezwoleń wstępnych
1 411 zł
708 zł
2 000 zł”
.
©Kancelaria Sejmu s. 19/19
2007-08-01
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 40.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 2 oraz art.
18 ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 42, zachowują moc do dnia wejścia w
życie odpowiednio nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.
12 ust. 2 oraz art. 30 ust. 2 i 3 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres
12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
Art. 41.
Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy oraz do zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 42.
Traci moc ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami
(Dz. U. Nr 191, poz. 1956).
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 12 lipca 2007 r.

Offline

 

#17 2008-10-16 17:45:46

L.C.
Forumowicz
Z: B.S.Virtus Sp. z o.o. Sp.k.
TransId: 208310-1
Posty: 125
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

Gwoli przestrogi wink

"Informacje o wydarzeniach związanych z działalnością Śląskiego Oddziału Straży Granicznej w Raciborzu w roku 2006, 2007 i 2008:

Zatrzymany transport odpadów z Czech
13.03.2008r. Cieszyn.


W dniu 13.03.2008 roku w godzinach popołudniowych funkcjonariusze Śląskiego Oddziału Straży Granicznej z Placówki w Cieszynie w trakcie kontroli drogowej zatrzymali ob. Polski przewożącego odpad samochodem ciężarowym.

Odpadem okazała się stłuczka szklana na którą wymagane są dokumenty – zgłoszenie transgranicznego przemieszczania odpadów oraz dokument śledzenia przesyłki. Przewożony towar jest określony jako odpad z tzw. listy zielonej o symbolu B2020 w myśl Rozporządzenia Rady Europy (WE) nr 1013/2006. Kierowca dokumentów takich nie posiadał.

Nadawcą odpadu była czeska firma. W trakcie czynności ustalono, że odpad miał trafić do jednej z firm na terenie województwa śląskiego. Po konsultacji z Wojewódzkim Inspektoratem Ochrony Środowiska w Katowicach wobec przewoźnika wszczęto postępowanie administracyjne z zakresu międzynarodowego transportu drogowego. Kierowca został zatrzymany, natomiast samochód ciężarowy z odpadem trafi na parking strzeżony, gdzie pozostanie do zakończenia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z ustawą o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów firmy, które uczestniczą w nielegalnym przemieszczaniu odpadów bez zezwolenia narażają się na karę finansową w wysokości od 50-300 tysięcy złotych.

Dla Straży Granicznej zapobieganie transportowaniu bez zezwolenia przez granicę państwową odpadów, szkodliwych substancji chemicznych oraz materiałów jądrowych i promieniotwórczych jest jednym z ustawowych zadań. Zadanie to, po wejściu Polski do strefy Schengen, realizowane jest przez mobilne patrole prowadzące kontrole drogowe w wytypowanych punktach. Straż Graniczna współdziała w tym zakresie również z innymi służbami - Inspekcją Transportu Drogowego, Policją, Inspektoratami Ochrony Środowiska oraz Izbami Celnymi."

Offline

 

#18 2011-09-28 19:38:53

J.P.
Transportowiec
Z: PKS w Oławie s.a.
TransId: 103550-2
Posty: 480
WWW

Re: Przewoz odpadow "A"

A co w przypadku kiedy zleceniodawca i załadowca w Niemczech wystawia dokumenty na towar neutralny, a podczas kontroli drogowej w Niemczech kontrolujący stwierdził, że towar to odpad i żada kary 800 euro? Kto ponosi odpowiedzialność?


Jedziesz setką możesz nie dożyć pięćdziesiątki, jedziesz pięćdziesiątką masz szansę dożyć setki.

Offline

 

Stopka

© Logintrans & R.Andersson
Europejska Giełda Transportowa TRANS